Eagarfhocal
(from Issue #054, March 2024)
Ag druidim i dtreo comóradh Éirí Amach na Cásca atá muid ag an am seo bliana, ag tabhairt chun cuimhne ár sinsear féin agus na mílte eile a sheas an fód ar son na saoirse.
Ach arís, iarrfaimid, cad is fiú an troid a dhineadar?
Dá mbeidís beo inniu ní chreidfidís cad atá tharla d’Éireann agus dúinne.
Ní haon rud nua é na laethanta seo, ach nuair chualamar scéal Ann Doherty, an tragóid, bain sé geit uainn.
An é seo mar atá an saol anois againn?
An bhfuilimid sásta go bhfuil neamhaird á dhéanamh ar dhaoine atá lag, nó ar bheagán, daoine gan aoinne chun seas agus a chás a throid?
Tá a fhios agam glan, ní hé seo a bhí ar intinn ag an bPiarsach nó ag aon cheann des na hÓglaigh, nuair a shiúladar amach ar Luan Cásca chun aghaidh a thabhairt ar impireacht Sasana.
Ach cad faoi?
An bhfuil aon leigheas air?
Is léir nach bhfuil pobal na tíre éirithe i réabhlóid fós, ach is é sin díreach cad atá ag teastáil.
Réabhlóid chun bunaíocht an tsochaí a casadh os a chionn, chun fáil réidh leis na grúpaí suimithe agus na bPáirtithe i dTeach Laighean.
Mar a dúirt an bPiarsach linn, in aiste ‘The Sovereign People’:
“Let no man be mistaken as to who will be lord in Ireland when Ireland is free.
The people will be lord and master.”